Την ώρα που μια ολόκληρη χώρα μετράει νεκρούς, στάχτες και χαμένες ζωές, κάποιοι δεν ντράπηκαν ούτε τον Θεό, ούτε τους καπνούς, ούτε τον πόνο. Σε σπίτια που μόλις χθες στέγαζαν οικογένειες και σήμερα δεν έχουν ούτε τοίχους, κάποιοι βρήκαν ευκαιρία να μπουν και να κλέψουν. Ναι, καλά διαβάσατε: κλέψανε. Και δεν ήταν η φωτιά – ήταν οι άνθρωποι χωρίς ψυχή.
Αναφορές για πλιάτσικο σε σπίτια πυρόπληκτων έρχονται από πολλές περιοχές της Λεμεσού, με μαρτυρίες κατοίκων που επέστρεψαν στα αποκαΐδια και δεν βρήκαν ούτε τα τελευταία τιμαλφή που έμειναν άθικτα από τις φλόγες. Δεν τα πήρε η φωτιά. Τα πήρε ο άνθρωπος.
Και πού είναι η Πολιτεία; Πού είναι η προστασία, η αστυνόμευση, η επιτήρηση των εκκενωμένων περιοχών; Σβήσαμε τις φλόγες και αφήσαμε να ανάψει κάτι πιο επικίνδυνο: η ντροπή της απανθρωπιάς.
Μέσα σε 24 ώρες, άνθρωποι που δεν έχουν πού να σταθούν, μαθαίνουν ότι κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν την απουσία τους για να αδειάσουν ό,τι είχε απομείνει. Δεν είναι απλά κλέφτες. Είναι κοράκια. Και σε μια χώρα που μόλις προχθές θρήνησε δύο θύματα της πύρινης λαίλαπας, το να βρίσκονται καινούριοι «δολοφόνοι» με κουκούλες και τσάντες είναι εθνική κατάντια.
Αντί να σταλεί στρατός, αντί να οργανωθεί φύλαξη, αφεθήκαμε στις «εικόνες ντροπής» που κάθε χρόνο υπόσχονται ότι θα αποφευχθούν. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση φωνάζει για εργαλεία και εξουσίες, αλλά το κράτος σφυρίζει αδιάφορα. Και οι πολίτες πληρώνουν. Όχι μία φορά – πολλαπλά.
Η Cyprus Voice απαιτεί άμεσες συλλήψεις, παρουσία της Εθνικής Φρουράς στις πυρόπληκτες περιοχές και αμείλικτη τιμωρία όσων εκμεταλλεύτηκαν τη συμφορά για να αρπάξουν. Η ατιμωρησία δεν είναι απλώς συνενοχή — είναι προδοσία.
Γιατί αν οι φλόγες δεν μας σκοτώσουν, θα μας τελειώσει η αδιαφορία και το πλιάτσικο.
