Καθώς η εκλογική αναμέτρηση πλησιάζει, ένα ερώτημα κυριαρχεί στους διαδρόμους της πολιτικής ζωής του τόπου και δεν αφορά τα ψηφοδέλτια ούτε τα προγράμματα. Αφορά κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο εκρηκτικό: χρησιμοποιούν εν ενεργεία βουλευτές τη θεσμική τους ιδιότητα — και τους πόρους που έρχονται μαζί της — για να κερδίσουν προεκλογικό έδαφος;
Η απάντηση, σύμφωνα με αναλυτές και παρατηρητές της πολιτικής σκηνής, δεν είναι απλή. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Η Εικόνα που Δεν Μπορεί Πλέον να Αγνοηθεί
Τις τελευταίες εβδομάδες, η δημόσια δραστηριότητα εν ενεργεία βουλευτών έχει εντατικοποιηθεί αισθητά. Εμφανίσεις σε εκδηλώσεις, καταιγισμός αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρεμβάσεις με έντονη επικοινωνιακή στόχευση — όλα παρουσιάζονται ως «θεσμική ενημέρωση» και «άσκηση καθηκόντων».
Όμως η εικόνα που διαμορφώνεται στον πολίτη είναι διαφορετική. Και η εικόνα, στην πολιτική, έχει βαρύτητα.
Το Ερώτημα που Χρήζει Απάντησης
Δεν τίθεται ζήτημα νομιμότητας της παρουσίας τους στη δημόσια σφαίρα. Αυτό είναι δικαίωμα και υποχρέωσή τους. Το ερώτημα είναι άλλο και είναι συγκεκριμένο: οι πόροι που χρησιμοποιούνται — γραφεία, προσωπικό, χρηματοδότηση, δομές — συνδέονται αποκλειστικά με την άσκηση των καθηκόντων ή εξυπηρετούν παράλληλα την προσωπική πολιτική προβολή;
Εάν συμβαίνει το δεύτερο, τότε μιλάμε για κάτι που ενδέχεται να μην καταγράφεται ως προεκλογική δαπάνη, να μην υπόκειται σε έλεγχο και να δημιουργεί άνιση μεταχείριση έναντι υποψηφίων που δεν διαθέτουν την ίδια θεσμική ασπίδα. Πρόκειται για ζήτημα που χρήζει σοβαρής αποσαφήνισης από τις αρμόδιες αρχές.
«Σιωπηρή Ανισότητα» — Ένα Φαινόμενο που Εντείνεται
Αναλυτές επισημαίνουν ότι το φαινόμενο αυτό δεν είναι καινούργιο, αλλά παρατηρείται να εντείνεται σε περιόδους εκλογικής έντασης. Η συνεχής παρουσία, η πρόσβαση σε δομές και η δυνατότητα προβολής μέσα από θεσμικές ενέργειες δημιουργούν αυτό που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ως «σιωπηρή ανισότητα» — ένα αθέατο πλεονέκτημα που δεν αφήνει ίχνη στα ταμειακά βιβλία, αλλά ενδέχεται να αφήνει αποτύπωμα στην εκλογική διαδικασία.
Το ζήτημα της πλήρους διαφάνειας και της λογοδοσίας παραμένει ανοιχτό και αναζητά θεσμική απάντηση.
Διαφάνεια ή «Θολή Ζώνη»;
Το σύστημα, όπως λειτουργεί σήμερα, φαίνεται να επιτρέπει μια «θολή ζώνη» που δυσχεραίνει τον σαφή διαχωρισμό θεσμικής δράσης και προεκλογικής εκστρατείας. Οι κανόνες υπάρχουν στα χαρτιά, ωστόσο στην πράξη ο διαχωρισμός παραμένει ασαφής — και το ζήτημα αποσαφήνισής του είναι επιτακτικό.
Ίση μεταχείριση, διαφάνεια και διαχωρισμός ρόλων δεν αποτελούν απλώς πολιτικές αξίες. Αποτελούν προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία της δημοκρατικής διαδικασίας.
Το Μήνυμα που Φτάνει στον Πολίτη
Ο πολίτης δεν χρειάζεται νομικές αναλύσεις για να αντιληφθεί τι συμβαίνει γύρω του. Βλέπει, συγκρίνει και κρίνει. Και όταν αντιλαμβάνεται ότι η εκλογική διαδικασία δεν διέπεται από ίσους όρους, η εμπιστοσύνη του στο σύστημα διαβρώνεται αργά αλλά σταθερά.
Η ανάγκη για καθαρούς κανόνες, σαφείς γραμμές και πραγματική λογοδοσία καθίσταται πιο επιτακτική από ποτέ, ιδιαίτερα σε περιόδους αυξημένης πολιτικής κινητικότητας.
Και Τώρα τι;
Η συζήτηση έχει ανοίξει. Τα ερωτήματα είναι στο τραπέζι. Αυτό που απαιτείται είναι σαφείς απαντήσεις και η πολιτική βούληση να δοθούν από τους αρμόδιους θεσμούς.
Όσο αυτή απουσιάζει, η «θολή ζώνη» θα παραμένει. Και μαζί της, το εύλογο ερώτημα των πολιτών για το αν οι κανόνες της δημοκρατικής διαδικασίας ισχύουν εξίσου για όλους.
Ανάλυση: Συντακτική Ομάδα Cyprus Voice
