Ο δεύτερος συχνότερος δολοφόνος στον κόσμο – Κι όμως, τα περισσότερα προλαμβάνονται
Το εγκεφαλικό επεισόδιο αποτελεί μία από τις πιο ύπουλες και επικίνδυνες παθήσεις, καθώς συχνά χτυπά χωρίς προειδοποίηση, αφήνοντας πίσω του σοβαρές αναπηρίες ή και θάνατο. Στην Κύπρο, χιλιάδες περιστατικά καταγράφονται κάθε χρόνο, με τους ειδικούς να επισημαίνουν πως το 80% των εγκεφαλικών θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί.
Τι είναι το εγκεφαλικό;
Πρόκειται για διακοπή της αιματικής ροής προς τον εγκέφαλο, είτε λόγω απόφραξης αρτηρίας (ισχαιμικό) είτε ρήξης αγγείου (αιμορραγικό). Η έλλειψη οξυγόνου οδηγεί σε καταστροφή εγκεφαλικών κυττάρων μέσα σε λίγα λεπτά.
Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;
- Άτομα άνω των 50 ετών
- Άτομα με υπέρταση, διαβήτη ή υψηλή χοληστερόλη
- Καπνιστές
- Άτομα με παχυσαρκία
- Όσοι κάνουν καθιστική ζωή
- Άτομα με οικογενειακό ιστορικό εγκεφαλικού
Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσετε
Η ταχύτητα είναι κρίσιμη. Αν παρατηρήσετε σε εσάς ή άλλο άτομο:
- Αδυναμία ή μούδιασμα σε πρόσωπο, χέρι ή πόδι, ιδιαίτερα στη μία πλευρά
- Δυσκολία στην ομιλία ή σύγχυση
- Θολή ή διπλή όραση
- Απώλεια ισορροπίας ή έντονη ζάλη
- Ξαφνικός πονοκέφαλος χωρίς γνωστή αιτία
- Καλέστε αμέσως 112 – κάθε λεπτό μετράει.
Πώς προλαμβάνεται;
- Έλεγχος αρτηριακής πίεσης – Η υπέρταση είναι ο Νο.1 παράγοντας κινδύνου
- Υγιεινή διατροφή – Μείωση αλατιού, κορεσμένων λιπαρών και ζάχαρης
- Σωματική άσκηση – 30 λεπτά περπάτημα ή ήπια γυμναστική καθημερινά
- Διακοπή καπνίσματος και περιορισμός αλκοόλ
- Έλεγχος σακχάρου και λιπιδίων μέσω τακτικών εξετάσεων
- Διαχείριση άγχους και ύπνος τουλάχιστον 7 ωρών
Ο Δρ. Χρίστος Παπαδόπουλος, νευρολόγος , σημειώνει:
«Δυστυχώς, οι Κύπριοι συχνά αγνοούν προειδοποιητικά σημάδια ή καθυστερούν να καλέσουν βοήθεια. Η πρόληψη ξεκινά από τον ίδιο τον πολίτη – με ενημέρωση, απλούς ελέγχους και αλλαγή τρόπου ζωής».
Η ζωή μετά το εγκεφαλικό
Η αποκατάσταση μπορεί να είναι μακρά, με ανάγκη για φυσιοθεραπεία, λογοθεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη. Πολλοί ασθενείς δεν επανέρχονται πλήρως, γεγονός που εντείνει την ανάγκη πρόληψης ως κύριας “θεραπείας”.
