Ακόμη και αν ένας πολίτης έχει ποινικό παρελθόν, αυτό δεν τον καθιστά δια βίου ύποπτο, ούτε μόνιμο στόχο κάθε αστυνομικής αρχής. Το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί με λογικές φακελώματος, ούτε με την αρχή «μια φορά παραβάτης, για πάντα ένοχος».
Κάπου εδώ φαίνεται πως χάνεται το μέτρο.
Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε μια πρακτική που γεννά σοβαρά ερωτήματα:
επαναλαμβανόμενες επιχειρήσεις, διαρροές, στοχοποιήσεις, «πρόσωπα ενδιαφέροντος», χωρίς όμως σαφή αδικήματα, τεκμηριωμένες κατηγορίες ή απτά αποτελέσματα στην πραγματική πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος.
Αντί για θεσμική δικαιοσύνη, διαμορφώνεται ένα λαϊκό δικαστήριο, το οποίο αξιοποιείται επικοινωνιακά, με στόχο τις εντυπώσεις και όχι την ουσία.
Οργανωμένο έγκλημα χωρίς οργάνωση;
Η Αστυνομία επικαλείται την πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος.
Όμως:
- Πού είναι οι οργανώσεις;
- Πού είναι οι καταδίκες;
- Πού είναι οι δομημένες υποθέσεις που στέκουν ενώπιον της Δικαιοσύνης;
Η συνεχής ανακύκλωση ίδιων προσώπων, χωρίς τελική κατάληξη, δεν πείθει. Αντιθέτως, δημιουργεί την εικόνα ότι η «μάχη κατά του οργανωμένου εγκλήματος» μετατρέπεται σε επικοινωνιακό αφήγημα, όχι σε μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Το δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία
Είναι απορίας άξιο — και βαθιά προβληματικό — το γεγονός ότι πολίτες οι οποίοι:
- εξέτισαν τις ποινές τους,
- συμμορφώθηκαν με τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης,
- επέστρεψαν στην κοινωνία,
συνεχίζουν να στερούνται στην πράξη βασικών δικαιωμάτων:
- δικαίωμα στην εργασία,
- δικαίωμα στην επιχειρηματική δραστηριότητα,
- δικαίωμα στην κοινωνική επανένταξη.
Η μόνιμη στοχοποίηση ακυρώνει την ίδια τη φιλοσοφία της ποινής.
Αν η κοινωνία δεν αναγνωρίζει το τέλος της ποινής, τότε η Δικαιοσύνη παύει να είναι διορθωτική και μετατρέπεται σε εκδικητική.
Στίγμα χωρίς τέλος
Το να στιγματίζεται κάποιος επ’ αόριστον, ακόμη και μετά την έκτιση της ποινής του, δεν προστατεύει την κοινωνία. Αντίθετα:
- υπονομεύει την επανένταξη,
- ενισχύει την περιθωριοποίηση,
- και τελικά τροφοδοτεί τα ίδια φαινόμενα που υποτίθεται πως θέλει να καταπολεμήσει.
Εδώ τα λέμε όλα
Η εφημερίδα μας δεν λειτουργεί επιλεκτικά.
Δεν κρύβει, δεν ωραιοποιεί, δεν στοχοποιεί.
Όλα έχουν θέση στην ενημέρωση των αναγνωστών:
- και οι ευθύνες,
- και οι παραλείψεις,
- και τα δύσκολα ερωτήματα.
Η Αστυνομία οφείλει να λειτουργεί με νόμο, αποδείξεις και λογοδοσία — όχι με σκιές, διαρροές και δημόσιες εντυπώσεις.
